Oh Hiroshima
Sevendust -One
Elder - Through Zero
Don Broco - Nightmare Tripping
Clawfinger - B4 We All Die
Puscifer - Normal Isn't
Agenda
30 JUL
Unearth
30 JUL
Opeth
01 AUG
Savatage
02 AUG
Crypta
02 AUG
LF: The Human League
09 AUG
Alcatraz
09 AUG
Lokerse feesten
12 AUG
Judas Priest
16 AUG
Dynamo Metal Fest 2026
29 AUG
Pelagic Fest
03 SEPT
Davina Michelle
16 SEPT
Evanescence
18 SEPT
Judas Priest
20 SEPT
Fun Lovin Criminals
21 SEPT
Xandria
22 SEPT
Beartooth
25 SEPT
De Staat
25 SEPT
Beyond the Black
30 SEPT
I Prevail
03 OKT
Samurai Pizza Cats
03 OKT
Coroner
05 OKT
Afghan Whigs
07 OKT
The Amity Affliction
07 OKT
Anvil
07 OKT
Ploegendienst
08 OKT
Axel Rudi Pell
08 OKT
Sixpence Non The Richer
08 OKT
Spiritbox
09 OKT
Ultra Vomit
11 OKT
Future Palace
14 OKT
Bryan Adams
14 OKT
Kaarija
17 OKT
The Devil Wears Prada
18 OKT
Desertfest Belgium
19 OKT
Wolvennest
20 OKT
Amon Amarth
22 OKT
Oh Hiroshima
27 OKT
Ghostkid
27 OKT
Beast In Black
27 OKT
Brandi Carlile
28 OKT
Clawfinger
28 OKT
Slayyyter
31 OKT
Kamfest
01 NOV
Placebo
02 NOV
Puscifer
04 NOV
Shinedown
06 NOV
Bizkit Park
08 NOV
M-Kids
09 NOV
Messa
09 NOV
Korn
11 NOV
Enter Shikari
14 NOV
Helldorado 2026
17 NOV
Uriah Heep
17 NOV
Eluveitie
18 NOV
Douwe Bob
18 NOV
Gloryhammer
18 NOV
Interpol and Bloc Party
21 NOV
Hatebreed
27 NOV
Jasper Steverlinck
28 NOV
Papa Roach
28 NOV
Mammoth
29 NOV
Sevendust
05 DEC
Kensington
09 DEC
Thrown
12 DEC
Channel Zero
13 DEC
Accept
14 JAN
Floor Jansen
15 JAN
Imminence
19 JAN
Black Veil Brides
23 JAN
Wage War
24 JAN
Whitechapel
31 JAN
Amorphis
31 JAN
Nothing But Thieves
08 FEB
TX2
16 FEB
Electric Callboy
19 FEB
Editors
21 FEB
The Halo Effect
28 FEB
Sleeping With Sirens
15 MRT
Ice Nine Kills
04 APR
Ministry
23 APR
30 Seconds to Mars
25 MEI
Vestrock 2027

DVZ: Lady Blaxx

16 JUN 2019
DVZ: Lady Blaxx

 

Dump's Veske Zever #7 

 

Lady Blaxx 4.5/5

 

“Wildfire? You know nothing Jon Snow”

 

Hoewel het “less is more”-principe van toepassing is voor alle klein geschapen mannen die met een Dodge Ram rondrijden, alsook voor de fanatieke espressodrinkers onder ons, gaat deze stelling totaal niet op voor ‘Lady Blaxx’, de Dump’s Veskje Zjever van deze maand. Van deze ware artieste die al meer podia heeft beklommen dan ik bresiliennetaartjes heb verslonden, kan je jammergenoeg slechts twee nummers terugvinden op Spotify of VI.be. Een ware zonde, gezien de kwaliteit waarop we getrakteerd worden.

 

Even een introductie. Lady Blaxx is een moedertje met de juiste verhouding aan flair, flavor en “fassass”, te horen aan de kolossale stem die ze zowel wijd open als gecontroleerd en geconcentreerd ten gehore brengt. Ze wordt hierbij perfect ondersteund door haar band, met een gelekte ritmesectie (drum en bas) die ze meenam uit een vorig muzikaal project.

 

Op aandringen van de fans nam ze een eerste single op, genaamd ‘Wildfire’. Wanneer je denkt dat dit nummer gaat over ochtendfaeces na een Mexicaanse culinaire ervaring, sla je de figuurlijke balzak goed mis. Deze soullady speelt dit oppervlakkige Blink 182-spelletje niet. Hier zit diepgang in! Deze song gaat namelijk over haar eerste ervaring als moeder, van de gekke vreugde tot het gevoel je handen te verbranden bij het dragen van zoveel levensverantwoordelijkheid. Haar gevoelens beschrijft ze met meer kracht en soul dan het specerijenrek van een Mexicaanse kok (Mijn excuses voor de talrijke Mexicaanse foodreferenties. Het ligt aan mijn maaltijdkeuze van gisteren. De chili con carne was bijzonder lekker). Wanneer je dit nummer beluistert is onmiddellijk klaar en duidelijk dat je te maken hebt met een collectief van muzikanten met maturiteit en een frontvrouw die er duidelijke en zelfzeker staat. Live moet dit een unieke ervaring zijn, die de muziek nog meer versterkt dan de Tec 7 waarmee mijn plinten aan de muur hangen.

 

Na deze kennismakingsronde wist Lady dat ze zich niet langer in de schaduw moest wanen. De 14de van deze maand kwam haar tweede single, ‘Smile’, uit op Spotify, met een intro die je zelfzeker zal grijpen en niet meer zal lossen. ‘Wildfire’ was in zekere zin nog een test, maar met ‘Smile’ zegt Lady Blaxx simpelweg “Fuck it wereld, hier ben ik!”. Mijn antwoord hierop is zo simpel als de boterkoek op zondagmorgen: “Hell yeah baby! Now where is that EP-record?”. Met deze twee rock/soul/pop-singles, die als een mix van ‘Skunk Anansie’ en ‘Alabama Shakes’ aanvoelen, is mijn honger bijlange niet gestild. Hopelijk kan ze de kwaliteit en variatie aanhouden op een toekomstige EP. Dus mijn beste lezertjes van deze hoogwaardige beerput van muzikale fascinatie, dit is er eentje om in het oog te houden! Trust me!

 

This is The Odd Man saying: Gracias om met volle interesse mijn non-glamoureuze mening te lezen. Now go f*ck yourself! Adios!