King Buffalo - Acheron
Monolord - Your Time To Shine
Mooneye - Big Enough
King Buffalo – The Burden Of Restlessness
Gojira - Fortitude
The Dead Daisies - Holy Ground
Agenda
05 FEB
Scumbash (Nl)
10 FEB
Cheap Trick
18 FEB
Hell Over Europe 4
09 MAA
Stake
15 MAA
David Knopfler
29 MAA
Desertfest Berlin
16 APR
Fleddypalooza
05 MEI
a-ha
23 MEI
Meshuggah
05 JUN
Vestrock
06 JUN
Kiss
12 JUN
Eric Clapton
26 JUN
Hellfest 2022
05 JUL
Rammstein (Nl)
09 JUL
Mad Cool Festival
10 JUL
Bospop 2022
21 JUL
Toto
03 AUG
Rammstein (BE)
06 AUG
Coldplay
14 AUG
Alcatraz 2022
28 AUG
W-fest 2022
03 SEP
Epica
05 SEP
Factory of Sweetness
23 OKT
Kansas
02 NOV
Blue Oyster Cult

The odd man

The Final Rant


 

 

“Lees deze laatste wijze woorden... ’

 

De meeste wijven in mijn omgeving hebben altijd beweerd dat de tijd zo snel gaat eens je kinderen hebt. En dat blijkt dus nog f*cking te kloppen ook. Ik ben dus genoodzaakt de drie à vier losers die dit lezen teleur te stellen. Deze column, die meer weg heeft van een zelftherapeutische ‘rant’ dan van een hoogwaardige literaire prestatie, kent hier zijn eindstation. Om dit hoofdstuk af te sluiten vroeg mijn hoofdredacteur of ik nog een laatste universele column uit mijn aars kon persen. Dus voor de laatste keer ‘all aboard the poopoo train!’ Na lang (half geïnteresseerd) na te denken over deze moeilijke opgave, werd het thema in mijn schoot geworpen door niemand anders dan die covid A-hole himself.

 

Sinds woensdag is de Belgische covid-tracking app, ‘Coronalert’ (how cleaver) online. Tot niemands verbazing heeft slechts een fractie van de Belgische bevolking deze reeds geïnstalleerd. Dus ofwel wil niemand deze app gebruiken, ofwel zijn er meer ‘bapple oogphones’ in omloop dan dat er schaamluizen in Hot Marijke haar kelderbos zitten. Na een uitvoerige bespreking met al mijn vrienden, zijn we alle drie tot de conclusie gekomen dat het de eerste optie moet zijn.

 

Als je dan eens gaat rondvragen waarom men de app niet wil gebruiken krijg je meestal hetzelfde debiele standaard antwoord: “Ik moet niet weten dat Vaderke Staat weet wat ik zoal doe. Ik hou van mijn privacy.” Een standpunt dat ik enigszins begrijp. Je kan dan de discussie voeren of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Misschien kan deze app de versoepelingen van onze “competente” (ex-)regering uitbalanceren? De echte absurditeit van dit verhaal komt echter naar boven wanneer je gaat doorvragen naar die zogezegde privacy. De regering mag niet aan mijn gewaardeerde privacy zitten hoor, maar internetgiganten mogen uw privacy wel volproppen met Rohipnol en lekker verkrachten. Say wutt?! Ik verduidelijk even.

 

Het blijkt dat de meeste mensen ‘Google’ als standaard search engine gebruiken. De ruwe versie dan nog, waarvan ze de privacy-gegevens van hun account nog nooit bekeken, laat staan gewijzigd hebben. Met andere woorden: Google mag alle verkregen informatie van zaken als ‘Google Maps’, zoekopdrachten, internetgedrag, ... morgen doorverkopen aan derden. Bovendien worden de opnames van hun ‘Google-assistant’ die ze in huis hebben, naar echte mensen geoutsourcet om te analyseren. En laten we het dan zeker nog eens hebben over Suckerberg en zijn Smoelboek, die niet alleen hetzelfde doet, maar nog zoveel meer. Zoals bijvoorbeeld video-opnames en foto’s naar derden (meestal in lage loonlanden) sturen om ze te laten analyseren. Dankzij Face-fuck en Insta-kak zit er dus ergens in Somalië een gozer naar jouw vakantiefoto’s te gluren, zodat Facebook nog beter informatie kan verzamelen over jou, zodat ze “hun producten nog beter kunnen maken”. But, who cares wanneer je veel likes kan halen, hé... Maar dat Big Brother jou zou kunnen volgen in tijden van een pandemie, “No way, José”.

 

Please, curb your narcissism! We zijn ruw geschat met zo’n 11,5 miljoen belgen. In de begroting is er nog geen plaats voor essentiële zaken. Denk je dan dat ze geld en middelen over hebben om 11 miljoen Belgen te begluren? Denk je nu echt dat JIJ, uitgesproken JIJ, zooooooo belangrijk bent voor de staat dat ze per sé jouw doen en laten willen volgen? De meesten onder ons zijn grijze muizen en val jij vandaag dood, kan dat de staat geen zier schelen. En moest je nu toch zo stout zijn, dat je toch wel een beetje interessant bent voor de regering, hebben ze heus geen Covid-app nodig om jou te volgen. Dus opnieuw: curb your narcissism. Jij bent niemand en totaal niet relevant of speciaal. Een ‘niemand’ zijn kan trouwens nog zijn voordelen hebben. Denk maar aan het verhaal van Odyseus en de cycloop: “Niemand heeft mijn oog uitgestoken en is ontsnapt!”. Stop dus met janken bende Calimero’s en installeer die app. De staat is niet geïnteresseerd in een niemand zoals jij. Het kan alleen maar het collectief ten goede komen.

 

Mijn eindboodschap zou dus eigenlijk moeten zijn: wees rationeel als mens (en gebruik uw richtingsaanwijzers). Maar ik mag ook niet teveel verwachten van onze maatschappelijke evolutie. Het heeft ons ruw geschat zo’n 150.000 jaar gekost om deftig onze handen te leren wassen. Laat staan mens te worden.

 

This is The Odd Man saying: bye bye sletjes. Bye bye. X

 

 

Meer lezen...

King Buffalo - Acheron

11 JAN 2022

 

KING BUFFALO – Acheron

 

Deze hard werkende band uit New-York had het voornemen om in 2021 drie albums uit te brengen. Dat is niet gelukt. Door de pandemie kon het persen niet tijdig plaats vinden. Maar in december 2021 kregen we toch nog de geboorte van ‘Acheron’. KB’s tweede worp in 2021. Na het fantastische ‘The Burden of Restlessness’ leek het mij een moeilijke opdracht dit kwalitatief te overtreffen of minstens een gelijkwaardig album uit te brengen. Maar kijk: King Buffalo slaagt er opnieuw in om uw aandacht vast te houden en u mee te slepen in hun verhaal. ‘Acheron’ heeft vier songs. King Buffalo’s ingrediënten kennen we. Hun stijl is zo herkenbaar geworden. Maar toch weten ze ons telkens te verrassen. Opener ‘Acheron’ start rustig én met een typische Sean McVay-zanglijn. Opbouwend naar een exploderende riff die vervolgens overgaat in een sterk ritme. Een perfecte achtergrond voor het herhalend synthesizermelodietje. De drums zetten ‘Zephyr’ in. Een cleane gitaar met delay komt opzetten. Sean zingt in zijn gebruikelijke stijl. De song heeft een iets sneller ritme dat overgaat in tegenritme. De twin-gitaren zijn ook terug. Hier horen we een gitaarsolo op snelheid die we niet eerder hoorden op een KB plaat. Een apart drumritme start ‘Shadows’. De looperpedal wordt ingedrukt en de delay opgedreven. Een laag stemgeluid zweeft over het gitaarritme. Het komt al snel tot een heftige distortiongitaar om vervolgens opnieuw de zanglijn de bovenhand te geven. De synthesizer komt de gitaar aankondigen. Gitaargeweld waarbij drummer Scott Donaldson ferm tekeer gaat. Bassist Dan Reynolds laat hier horen dat hij véél meer is dan een onderdeel van de ritmesectie. Een sirene luidt het laatste nummer in. ‘Cerberus’ kon zo op het album ‘ The Burden…’ gestaan hebben. Precies hetzelfde gitaargeluid en productie. Hevig agressief gitaarwerk en zeer strak. Sean weet precies hoe zijn simpel klinkend gitaarmelodietje kracht bij te zetten. Ja, de twin-gitaren doen het.

 

Acheron geeft ons afgerond veertig minuten muziek. King Buffalo verveelt nooit. Live zijn ze top. Met wat vertraging komt er binnenkort alweer een album aan. We kunnen niet wachten.

 

Guido Grymonprez.

Meer lezen...

Cd Review: The RG's - Your Head On a Stick

22 DEC 2021

 

THE RG’s – Your Head On A Stick

 

Jaren terug zag ik dit trio een soort ‘try-out’ gig uitvoeren op een zonnige namiddag tijdens het familiefestival Textival te Kortrijk. Het werd al snel duidelijk dat deze band potentieel had. Hun mix van stoner grungy noise-rock werd gesmaakt. Hun half uurtje volstond om het publiek in te pakken. Iedereen was het er over eens: hier horen we meer van. En kijk, na een demo (2013), full albums The RG’s  (2015) en The Cricket Sound (2018) brengen Jens Vanhee (bas), Wouter Vandaele (gitaar/zang) en Stijn Decoene (drums)  ‘Your Head On A Stick’ uit.

 

Met de intro ‘Death In Paradise’ en de afsluiter ‘Dip’ (dat vermoedelijk op een maandagmorgen is opgenomen) meegerekend telt dit album 11 songs.

 

‘Divided’ start met een logge bas op een traag roffelend ritme. De distortiongitaar valt in met een powerchordriff . Het eenvoudige refrein blijft hangen. De tekst gaat over de vaststelling van het gedrag van de kiezer bij politieke verkiezingen.

 

‘Low Sky’ gaat een stuk sneller. Er wordt afgetrapt met heftige afterpunk . Bij het refrein wordt het gaspedaal gelost om dan headbanged verder te gaan. Zo gaat de song verder van de ene snelheidsmodus in de andere.

 

‘Miss Parker’ heeft het moeilijk in deze wereld. Ze leeft op haar eentje. Stevige gitaarsong.  

 

In ‘Loud Love’ wordt heftig tekeer gegaan. Er wordt uitgeschreeuwd dat je geen meeloper moet zijn of worden in deze maatschappij.

 

‘Slave Patrol’ is een noisesong met grungestempel. ‘Hyperplastic’ heeft een mooie zangmelodie. Een verademing maar het refrein is alweer een uitbarsting. Ja, alcohol doet wat met een mens. De song ‘Head On A Stick’ heeft dan wél een verademing . Een terugkerend melodieus tussenstuk met meerstemmige zang. ‘Bubblelife’ is een alternatieve rocksong met punkinvloeden en heeft vele ritmeveranderingen.

 

The RG’s slaan de richting in van de alternatieve noise met punkinvloeden op enkele uitzonderingen na. Soms hebben de nummers iets teveel aan variëteit en zijn daardoor moeilijk te volgen.  De veranderende ritmesnelheden zijn hierbij niet echt een pluspunt.  De zang is meestal schanderend en heeft niet de melodielijn die blijft hangen.  ‘Hyperplastic’ is hier een uitzondering in tegenstelling tot het refrein. De teksten zijn meestal een aanklacht en to the point . Benieuwd hoe dit live zal overkomen.

 

Guido Grymonprez.

 

 

Meer lezen...

ERNST - Sad Seasons: Winter

13 DEC 2021

 

ERNST – Sad Seasons: Winter

 

Herfst hebben we gehad. Hier komt Winter. De wind huilt. Je voelt de kou op uw huid. Een akoestische gitaar brengt wat warmte. Die warmte neemt toe wanneer zangeres Debby Termonia het heft in handen neemt. Wat een stem. En met welk gemak zij die gebruikt. Enfin, zo komt het over. De uithalen van de hoge en lage tonen vormen geen enkel probleem. De koude neemt weer toe wanneer de koorzang het overneemt in ‘What Would I Give’. Precies of je naast een Russisch koor staat, voeten in de sneeuw. In ‘Eternity’ hoor je hoe getalenteerd Debby is. Het is ongelooflijk hoe zij speelt met de toonladders en hoe hoog haar bereik is. Aan de backings is ook serieus gewerkt. ‘The Winter of Discontent’ heeft een rustige bluesy start. De song groeit, wordt heviger en heeft een mooie climax. De sfeer wordt iets vrolijker bij ‘Bygone Snow’ .

Verrassend: de afsluiter is een cover. ‘California Dreamin’’ (The Mamas & The Papas). De leadzang wordt enkel ondersteund door gitaarwerk,  backing én wat gefluit. Zeer mooi gebracht.

 

ERNST heeft op nieuw topwerk afgeleverd. Uiteraard gaat zangeres Debby Termonia met de bloemen lopen maar laten we niet vergeten hoe goed de begeleidingsband en de man achter de knoppen zijn. Gewoonweg vakwerk. Laat die Lente maar komen.

 

Guido Grymonprez.

 

Meer lezen...

Concert report: Laura Cox

07 DEC 2021

 

Laura Cox

 

03/12/21, La Boite a Musiques - Wattrelos

 

De Parijse gitariste/ singer-songwriter Laura Cox heeft slechts twee albums uit, maar heeft al een grote status, in Frankrijk [ze speelde o.a. zelfs ook een (prima) live-stream concert voor het fameuze Hellfest (https://youtu.be/FJcSFYlp1Rs ). Maar ook buiten haar thuisland, vooral onder de blues- en  classic rock liefhebbers, heeft ze al behoorlijk haar naam gemaakt; haar stijl zou zeker liefhebbers van (naast de reeds genoemde genres) power-hardrock en southern rock ook sterk moeten aanspreken. Dié invloeden zijn ook zeker voldoende aanwezig!

 

We zagen een uitstekende Laura Cox aan het werk in Wattrelos(Frankrijk), net aan de grens met België [naast Moeskroen], gesteund door een even schitterende en strakke begeleidingsband. Het was haar tweede bezoek (2018) aan la Boite A Musiques,  waar ze op een heel erg warme ontvangst kon rekenen van het (vooral) lokale publiek, en zoals gewoonlijk in BAM : een kenner publiek!. Er werd zowel geput uit Hard Blues Shot (2017), als uit haar tweede en meest recente album, Burning Bright (2019) en één cover. Een mooie lange setlist werd echt heel strak afgewerkt; liefhebbers van prima zang, mooi gitaarwerk, zelfs ook slide-gitaar, (en de hierboven genoemde genres) die haar nog niet kennen, kan ik zeker aanraden haar twee (prima) albums eens te checken. En live wordt het minstens even goed gebracht. Laura is een prima frontvrouw met talent, zowel op gitaar als zang,  maar ook heel veel charisma!

We kregen als toemaatje een welverdiend bisnummer; kort ervoor kregen we ook al, als afwisseling, een erg mooie, niet té lange drumsolo, die echt elk moment de aandacht van het publiek kon vasthouden en de toeschouwers prima deed participeren. Moeilijk om uitschieters van het concert op te noemen, elk nummer was prima; Good Ol' days uit het debuut viel op omdat het haar langste nummer is. Besluit : dikke vette aanrader, Albums : idem! 

 

Helaas voor Laura Cox werd haar concert, 's anderendaags in Spirit of 66 in Verviers, om de welbekende redenen geannuleerd, en zo moest ze haar 2-daagse mini-tournee inkorten tot slechts 1 concert.

 

Als we de venue betraden, waren we net op tijd voor de lokale opener Fat Bottomed Boys; ze deden ons (wat) aan Queen denken; prachtige outfits en blitse gadgets trokken onze aandacht, met wat mij betreft een goede gitarist in hun rangen. Het ontbrak me vooral aan charisma en uitstraling op het podium; als daaraan gewerkt wordt, en tevens wat aan de zang [extra coaching], wil ik ze zeker terugzien!

 

 

https://allmylinks.com/janvervaeke1

https://www.lauracoxband.com/

https://fatbottomedboys.fr/

 

ORGA :

MUZIVOX  https://www.muzivox.com/ 

BAM : Boite A Musiques : https://www.facebook.com/Boite-A-Musiques-Wattrelos-1035303469820160

Ville de Wattrelos : https://www.ville-wattrelos.fr/

 

Pics / Rev: Jan Vervaeke

 

 

Meer lezen...

Cd Review: Kill the Logo

29 NOV 2021

 

KILLTHELOGO – Reset

 

We herinneren ons nog zeer goed de hardcoreband .Calibre. Hun live prestaties waren vol energie en explosief. Bijna twintig jaar later vormen zanger Daniël Mies en gitarist Niko Poortmans de band “KILLTHELOGO”. Tevens de titel van het enige album dat .Calibre in 2002 uitbracht. Bijgestaan door Sven Leyemberg (gitaar), Herwig Scheck (bas) en Jonas Sanders (drums) laten ze de schijf ‘Reset’ op ons los. De plaat telt elf songs. De stevige groove is nog steeds aanwezig maar de zanglijnen verschillen en dat is goed. Dat maakt de songs sterker qua structuur en agressief én melodieus tegelijk.  De songteksten zijn niet bepaald vriendelijk voor de leiders en bewindvoerders van deze wereld. Ook de multinationals moeten er aan geloven. De song “Boutique Pharma” zal menig apotheker de wenkbrauwen doen fronsen. Muzikaal neemt deze song een rustige start en heeft wisselende ritmes. “Taxes” hoeft geen uitleg wat lyrics betreft. Hier komt de hardcore boven drijven. Ondertussen zijn de songs ‘But More Sh!t’, ‘Riot As One’ en ‘The Warehouse Moguls’ op YouTube verschenen. Bij ‘Buy More Sh!t’ is de zanglijn totaal verschillend aan de muziek. Schanderend zonder melodie.

 

Verrassend is ‘The Deep State’. Hier krijgen we een andere Daniël te horen. Mooie zangpartij. ‘In The Factory’ is ook apart. Een opbouwende song waarbij van start tot einde niet wordt afgeweken van de basismelodie. (“What happend to he factory?)

 

‘Iconoclast’ is alweer mooi melodieus gezongen met ferme uitbarstingen.

 

KILLTHELOGO heeft een sterke plaat uitgebracht. De teksten gaan over de falende politiek en maatschappelijke thema’s. De songs hebben een stevige groove en de productie is super. De band stond reeds op Werchter. Hopelijk zien we KILLTHELOGO in 2022 op het podium.

 

Guido Grymonprez.

 

 

Meer lezen...

Photo report: The Sore losers - DeWolff

29 NOV 2021

 

The Sore Losers + DeWolff

 

De Kreun, Kortrijk - 26/11/2022

 

Pics: Stefaan Desfossez

Meer lezen...